Kruidnoten

By Sanna McGregor, Cendana Dean’s Fellow

Kruidnoten are a seasonal Dutch tradition, tired into complex history but pretty delicious. They’re a Sinterklaas treat that’s always premature, the snacks of teenage winters, and the best of the Netherlands.

Dutch

Rond de tijd dat iedereen ruzie begint te maken over Zwarte Piet stromen de winkels vol met Sinterklaas gebak. De pepernoten, speculaas brokken en chocolade letters. Je zou denken dat kinderen wel kunnen uitvogelen dat die bebaarde bejaarde die zogenaamd uit Spanje arriveert onmogelijk de bron van al die lekkernijen kan zijn als ze gewoon in de supermarkt liggen, maar men weet er altijd wel een uitleg voor te verzinnen. Als je in een andere winkel cadeautjes aan het kopen bent hebben de winkeliers al geleerd dat ze ‘Voor 5 December?’ moeten vragen, zonder Sint of Piet te noemen.

Sinterklaas en Zwarte Piet verdienen in een internationale context wellicht wat uitleg. De traditie gaat redelijk ver terug, en er zit een leuk religieus verhaal achter voor de kinderen. Tegenwoordig arriveert een acteur, compleet met witte baard en meiter, per boot in de haven van de gekozen stad – en in veel andere steden is er ook een intocht – en alle kinderen komen kijken. Veel jongeren en vrijwilligers verkleden zich als ‘Zwarte Piet’, die met zijn blackface het hele festijn een slechte naam geeft. De Pieten gooien snoepgoed in het rond, strooien het op straat en delen het uit aan kinderen.

Alleen al deze lekkernijen kunnen een dilemma veroorzaken. Nu niet zo zeer een van maatschappelijk moreel, maar eentje over individuele discipline en verleiding. Moet je wachten totdat Sinterklaas echt in het land is aangekomen voordat je de kruidnoten mag aanvallen? Wacht je dan omwille van traditie of je vetgehalte? Of twijfel je er niet aan om ze binnen twee tellen van de schappen ze binnen twee tellen van de schappen te grissen? Ze zijn tenslotte wel heel lekker. En aan dat handjevol van de intocht heb je lang niet genoeg.

Meestal lukt het me om het uit te houden tot de intocht, maar soms ook niet. Kruidnoten, de kleine ronde koekjes die net speculaas zijn maar toch beter smaken, blijven bijzonder. Het is vooral het snoepgoed van mijn tienerjaren. We aten ze met de bakken vol, griste een handvol mee voor bij ons huiswerk of snoepten ze langzaam weg voor de televisie. En met een beetje geluk konden we de chocolade kruidnoten vinden voordat ze waren uitverkocht. Die komen op sinterklaasavond tevoorschijn, wanneer we met de famillie samenkomen voor cadeautjes. Dat zijn bijzondere avonden.

Er zijn heel veel Nederlandse tradities, en meer dan genoeg verschillende gebakkjes en lekkernijen die vrij specifiek zijn voor Nederland. Toch is dit de tijd van het jaar dat ik de kruidnoten mis, en de gezelligheid van een Sinterklaasavond die ik ermee associeer. Deze winter, die in Singapore niet echt bestaat, komen de kruidnoten met mijn ouders mee op bezoek. Zodat ik ze hier ook kan strooien.

English

Around the time everyone starts arguing about Zwarte Piet, the shops start overflowing with Sinterklaas delicacies. The spiced cookies – kruidnoten –, speculaas chunks, chocolate letters. You’d think that kids would figure out that the white-bearded elderly gentleman who supposedly arrives from Spain couldn’t possibly be the source of all those treats if they’re just in the supermarkets, but folks always manage to explain it away. If you buy presents in other shops they’ve learned to ask if it’s for ‘December 5th’, without referring to Sint or Peter.

Sinterklaas and Black Piet probably merit some explanation in an international context. The tradition goes back pretty far, and there’s a nice religious story behind it for the kids. These days an actor, beard, mitre and all, arrives by boat in the chosen city’s harbour. And many other cities have parades for his arrival too. The whole population of children comes to watch. A lot of youths and volunteers dress as ‘Black Piet’, a character whose blackface brings a shameful, bad name to the whole proceeding. The Pieten throw sweets and cookies around, scattering them through the streets, and giving handfuls to kids.

Those treats can cause a dilemma of their own. Now not so much one of social morality, but of individual self-discipline and temptation. Should you wait, until Sinterklaas has arrived in the country, before you attack the kruidnoten? Are you waiting for the sake of tradition or your own fat percentage? Or won’t you hesitate to grab them off the shelves? They are very good, after all. And that handful from the parade won’t last long.

Usually I manage to last until after the arrival parade, but sometimes I don’t. Kruidnoten, the small round cookies that aren’t quite like speculaas but still taste better, remain pretty special. It’s the snack of my teenage years. We ate them by the bucketful, snatched a handful to accompany our homework, or nibbled them slowly while watching television. And with a bit of luck we’d find the chocolate covered ones before they were sold out. Those came out on Sinterklaas night, when we got together with the family for gifts. Those are special nights.

There are lots of Dutch traditions, and more than enough different cakes, cookies, and treats that are pretty specific to the Netherlands. Yet this is still the time of year that I miss kruidnoten, and the fun companionship of a Sinterklaas night that I associate them with. This winter, which isn’t really a thing in Singapore, the kruidnoten will be coming along with my parents to visit. That way I can scatter them here too.

Advertisements

One thought on “Kruidnoten

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s