Сингапурды жақсы көрейін бе, көрмейін бе? | To like or not to like Singapore?

By Sultan Aitzhan, Saga ‘2020

Kazakh

Эх, менің жан досым !

Сингапур мен Қазақстан арасында қандай өзгешеліктер бар деп сұрасан, көп айырмашылықтары жоқ деп айтатын едім. Оның үстіне, Сингапур туралы көбірек біліп зерттегенімде, екі ел арасында көп ұқсастықтар бар деп жауап беруші едім. Бірақ ойлағанымдай болмай шықты. Мен студенттік өмірімді өткізетін ел Қазақстанның дәл керісіншесі болатындығын ешқашан елестеткен жоқпын. Сингапурдағы өмір басқаша болатындығын ойлап тұрсам да, Сингапурдың өмірі, мәдениеті, тамақтары, ауа райы, тіпті әзілі мен жерінің көлемі соншама өзгеше болатындығын қайдан білетінмін ? Алайда Сингапурдың бейдәстүрлі және қызықты дүниесі елді өзгеше етеді. Қазақстаннан Сингапурға ауысу-бір ортадан басқа ортаға түскен секілді. Мұндай тәжірибе менің өмірімді қызықты етсе де, бір жақтан Сингапурдағы өмірімді жақсы көруге және жек көруге де әкелді.

Аумағы бойынша ең үлкен ондыққа кіретін елде туылғанда, сен сол елдің бар жеріне, оның ұшы-қиыры жоқ далаларына, асқақ тауларына, шексіз шөлдеріне иелік етесін. Сингапур секілді елге келген адам бұл елде жердің тапшылығын сезеді. Оған қоса, оның халық тығыздылығына қарасаң (бір шақырымға 7000 адам), және де оны Қазақстандікімен салыстырсаң (бір шақырымға 5 адам), бұл жердің ешқашан бітпейтін адамдар легінен бір қорқа бастайсын. Нәтижесінде, станциялардағы бітпейтін адамдар легі, үйлердің аласа төбелері мен кішкентай бөлмелері, тар ауа  секілді Сингапурдағы өмірдің көптеген факторлары,  маған клаустрофобияны сездіреді.

Бір қызықты нәрсе: метро бекетіндегі бір сағаттық отырыста мен соншама адамдарды мүмкін күллі Қазақстаннан ешқашан көрмеппін.

Дегенмен, клаустрофобия деген жаңа досымды жақсы көре бастадым. Пайдалы жағын қарайтын болсақ, мен енді он алты сағат жүретін пойызға отыруым керегі жоқ: бұл жерде ең алыс деген жерге бір жарым сағатта жете аласын. “Бір шаңырақтың астында сығысып өмір сүреміз” дейтіндереге, бұл жер ең керемет !

Оған қоса, сен Сингапурдың ауа райың білгің келген жок па еді? Мұндағы климат маған бір жақтан ұнаса, енді екінші жақтан ұнамайды. Өз жерімдегі сағынатыным туралы айтар болсам, ол әлбетте қар. Қалай адамдар қарсыз өмір сүреді? Өмірлерінде қар лақтырмай, аққала жасамай, бірдей киім киіп қалайша жүре береді ? Не деген қызықсыз өмір… Іштері пісмей ма өздерінің ? Бұған қоса, жыл мезгілдерінің әртүрлілігі елімізді басқа жақтардан көрсете беріп, табиғатымыздың әсемдігін қыста және күзде паш етеді. Мезгілдердің аусуы біздің өміріміз қысқа деп әр дайын ескертеді. Бірақ климат жақтан ешқашан өзгермейтін жерде өмір сүрсең, сен сол уақыт аз болғаның қалай білесің?

Алайда, бір мезгілде ғана өмір сүру аз киім сатып алатынымды білдіреді ғой. Оның үстіне, тұрақты + 27-28°C Қазақстанның құбылмалы ауа райынан жақсырақ. Кей жерлерде қысқы температура Арктиканың -57°C-інен төмен болса, ал жазғы температурасы кей жерлерінде Каирдың +49°C-ынан да ыстық болады. Не деген тамаша!

Табиғатқа келгенде Сингапур жайлы ең қарама-қайшы сезімдер шыға бастайды. Бұл дұрыс па, бұрыс па, менің елім көптеген пайдалы қазбалармен, ғажайып жерлермен, алуан-түрлі флора және фаунамен толы. Мыналарға жанап көз тастасам да, шын және жылы сезіледі. Алайда, Сингапурдағы саябақтарға қарасам, елдің “Саябақ ішіндегі қала” болғанындай сезе алмаймын. Әр адым басқанда, жердегі шөптің шын немесе жалғандығы туралы өз-өзіме сұрақ қоя беремін.

Басқа қырынан танығанымда, қала сәулетімен қызығатын адам болғандығымнан, Сингапур мені сәулетімен таңғалдырды! Барша саябақтар, жолдар, үйлер, және сауда орталықтары, бір-біріне жапсарлас байланысқан әдетте құрылып, бір экожүйе сияқты болып көрінеді. Мұндай нәтижеге жету тәсілдері: жер қолданудағы тиімділік, ұқыпты жоспарлау, бұның барлығы кемшіліксіз бірігуі – бірлесіп жарасымды мен атқарымдық қала құрып, менің жүрегімді елжіретті. Бәлкім Сингапурда әдеттегі табиғатта кездесетін таулар мен көлдерді таба алмасаң да, бұл елді басқа жақтан көргенін жақсы болар. Тіпті осындағы табиғатта біздің таулар мен ормандар болмаса да, бұл экожүйенің әсемділігі мен функционалдығы жүрегімді қозғады.

Ақырында, тамақ ішіндегі айырмашылықтардан әлі қиналып жүрмін. Бұл туралы тұтас бір мақала жаза да аламын. Бұл жерде бешпармақ, манты, көже, тұшпара сияқты Қазақстанда жеген тағамдарды таба алмай жүрмін. Орнына, мен ешқашан көрмеген наси лемак, нудлс, ми сиам, және роти прата дегендерді таттым. Мұндағы тағамдарды кейде ұнатқанмен, менің жаныма жақын тамақтардың жоқ болуын қабылдау өте қиын. Бұл мәселе бірінші семестр бойы мені уайымдатқаны сонша, жылқы етін жемеген күндерімді санай бастадым. Дегенмен, дәстүрлі тамақтың жоқтығы, мені жаңа тағамдарды татып, жаңа әсерлерді алуға итермеледі. Анда-санда бұл сәттерді жек көрсем де, кей кезде аям пеньет мен рожак сияқты тамақтар көңілімді бір көтеріп алады.

Бұл жерде болғаныма, жаңа өмірді байқап көргеніме шүкіршілік етіп, қуанған болсам да, Сингапурда менің жақсы көретін заттарым болмағаны үшін мен бұл елді кінәлағым келеді. Негізінде, біршама ойланып отырсам, бұл жерде не істеп жүргенімді әлі де түсінбей келемін.

English

Eh my dear friend,

If you were to ask me how Singapore is different from Kazakhstan, I would respond by saying ‘not really much’. Moreover, after doing some research, I would even dare to say that two countries are pretty much alike. Well, I am wrong. Never had I imagined that the country where I would spend my college life is a complete opposite to my motherland. While I obviously did expect some cultural shock, how could I know that life in Singapore is an inverse of life in Kazakhstan, including culture, food, weather, even country sizes and humour? Ironically, I also find Singapore to be a fascinating place with all its unconventional and attractive environment. This weird transition from KZ to SG is like moving from one extreme to another, the experience of which, while certainly enriching my life, makes me both admire yet detest life in Singapore.  

When you are born in a country which has the 9th biggest territory, you take for granted all that space, full of immeasurable steppes, high mountains, and massive deserts. And when you come to a place like Singapore, you instantly feel like there is no space at all. What’s more, when you look at the density of population and see that it is some 7000 people per km2 and then compare it to that of Kazakhstan, which is 5.5 people, you feel this instant fear of myriad human species flowing in and out of your sight. As a result, many aspects of living in this “red tiny dot” such as never-ending people in MRT stations, low ceilings and small rooms and even extremely humid air all make me feel quite claustrophobic. Funny thing, though, is that after one hour of sitting in an MRT station, say City Hall, I saw more people than I have ever seen in Kazakhstan.

On the other hand, I seem to like my new friend claustrophobia. Practically speaking, now I don’t have to take sixteen-hour train from one city to another, and can get anywhere in SG in 1.5 hours at most. As someone who prefers rational and pragmatic living (read lazy), the compactness of this place is wonderful! But man, there are so many people that I am already tired of noticing them.

You also wanted to know what the weather here is like, right? For me, climate is what makes my life here simultaneously pleasing and displeasing (I know that’s pretty strange). What I certainly miss about my native country is snow. I simply do not understand how people here can live without ever throwing snow, building snowmen, or even wearing winter clothes. I mean, living in the same climate and wearing the same clothes is tedious, isn’t it? Moreover, this variety in climate presents the country in different light every season, making it even more beautiful at winter and autumn. From another perspective, I also feel like that the change of seasons constantly reminds me of this sense of alertness, the feeling that time is short and prompts me to act. Yet, when all one has is summer, how can one know that time passes by unnoticed?

But, the fact that there is only one season means that I don’t have to buy clothes for every season. Furthermore, ever-present + 27-28°C seems to me a good alternative to the mercurial weather of Kazakhstan, where it can sometimes be colder than in Arctic (-57°C) and hotter than in Cairo (+49°C).

When it comes to nature, however, is when I have most ambivalent emotions about Singapore. Luckily or not, my country has been endowed with so many natural resources like gold and oil, stunningly beautiful places, breathtaking flora and fauna. Whenever I see even a glimpse of these, they feel so homely and natural to me. However, when I saw all these parks in Singapore that are supposed to make it “a City in a Garden”, I felt so cheated. Every time I step on the soil and grass, I don’t really know whether that’s a real ground or just a plain imitation.

Having said that, however, as someone who is really into urban planning and keen on viewing cities as a piece of art, Singapore simply blew me away. All these parks, green spaces, roads, apartments, and city malls are built as if they are intertwined in each other, becoming like a real ecosystem where everything is interconnected. The means of achieving that, like the efficiency in the space usage, meticulous planning, a seamless integration of nature into the hectic Singapore life – these things make my heart beat and almost every look finds something aesthetically or functionally pleasing to me. Maybe you won’t find nature here like mountains and lakes, you should view this place from another perspective: even if the local type of nature doesn’t resemble my conventional mountains and forests, the aesthetics and functionality of this “ecosystem” are a delight to my mind.

Finally, I am still suffering from the food differences between KZ and SG, on which I could write a whole article. Here, I struggle to find what I normally eat back in Kazakhstan: dishes like beshparmak, manty, lapsha or pelmeni. What I get instead are nasi lemak, noodles, mee siam, and roti prata, dishes that I have never seen before. While I do like the local food (sometimes), I still find it difficult to accept that my traditional food is absent here. During my first semester, this fact concerned so much that I even counted the number of days without horsemeat, the jewel of Kazakh cuisine. On a positive note, however, the absence of my traditional food forces me to step out of my comfort zone and try new food. While I hate this experience sometimes, I feel on top of the world when I try dishes like ayam penyet and rojak (I am melting).

While I am blessed to be here and experience a completely reversed lifestyle, I want to blame Singapore for not having what I want. In fact, having contemplated for quite a while, I still have no idea what I am doing here.

Advertisements

2 thoughts on “Сингапурды жақсы көрейін бе, көрмейін бе? | To like or not to like Singapore?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s